Categorie archief: kruiden

Voorjaarspot met kleefkruid, vogelmuur en walnoten!

Wij kunnen natuurlijk niet wachten om naar buiten te gaan en de eerste kruidjes te zien groeien. Daarom alvast dit recept, want stamppot is nog winterkost maar met de vitaminerijke verse eetbare wilde planten erin proef je toch de lente al een beetje komen!

Voorjaars stamppot met kleefkruid, speenkruid, vogelmuur en walnoten!

Kijk wat je in je omgeving al of nog kunt vinden. Proef altijd een blaadje voordat je meer plukt. Soms in de winter, kunnen overblijvende plantendelen, erg bitter smaken. Als het te bitter is, laat ze dan staan en zoek een jongere plantjes op.
Pluk het speenkruidblad altijd voordat de gele bloemetjes gaan bloeien. De planten bevatten giftige protoanemoninen in alle delen die na de bloei vermeerderen zodat het niet meer aan te raden is om te eten.

  • Ingrediënten:
     1 kilo aardappels of aardperen
     350 gram kleefkruid toppen, speenkruidblaadjes, vogelmuur, veldkers.
     50 gram kraailook of daslook, fijn snijden
     2 uien
     1 eetlepel mosterd
     1 kop warme melk/ sojamelk (biologisch)
     30 gram boter/ kokosolie (biologisch)
     100 gram fijngehakte walnoten
     10 gram gehakte pijnboompitjes
     1 eetlepel kardemom zaden, peper en zeezout naar smaak
     100 gram vegetarische geraspte kaas.

Was alle groenten en laat goed uitlekken, snij ze grof. Snij de ui in kleine stukjes en fruit deze in de pan met olie. Laat afkoelen. Kook de aardappels tot ze kruimig zijn. Giet ze af. Stamp de aardappels tot puree met de melk, boter of olie, mosterd en breng op smaak met peper en zout. Meng dan de groenten, de walnoten, uien en als laatste de kaas er door. Warm eventueel even op als de stamppot teveel is afgekoeld.
Garneer met wat fijngehakte kruiden!

^ Kleine veldkers, kraailook, weegbree en bloemen van klein hoefblad.

Een groen en gezond 2018!

Allereerst een nieuw begin…, een nieuw jaar, ik wens je de allerbeste wensen voor 2018. Een groen en gezond nieuwjaar!

En ik persoonlijk krijg daar altijd schoonmaak zin van, en dan neem ik het er maar van want zo vaak overkomt mij dat niet! 🙂

De kerstboom gaat er als eerste uit en vervolgens zijn de ramen aan de beurt. Ramen lappen doe ik met heet héét water en azijn, met het sap van een halve citroen, citroenschil niet weggooien! Werkt supergoed, kost niets en is heel milieuvriendelijk.

En als ik dan nog verder wilt soppen dan gebruik ik de schillen van sinaasappel en citroen, niet alleen perfect om de vloer mee te doen, het werkt desinfecterend en ruikt natuurlijk lekker! Schoonmaakmiddel kun je zelf maken met de bladeren van klimop en citroensap of lavendel. En met azijn krijg je kalk weg en het is een goede wasverzachter.

Deze maand in de kruiden-cursus alle receptjes!

  • En op zaterdag 13 januari tijdens de workshop maken we was en schoonmaakmiddel om mee naar huis te nemen.
  • Zo eenvoudig, als je het eenmaal gedaan hebt, doe je het thuis ook zeker weer!
  • Aanmelden via inschrijfformulier >>>>
  • of stuur een mail naar info(at)casanatura.nl

 

Leer elke maand met de seizoenen mee nieuwe eetbare wilde planten, kruiden, struiken en bomen kennen. Welke kruiden er op dat moment groeien in de natuur. Welke kruiden je kunt oogsten, welke geneeskrachtige eigenschappen ze bezitten of hoe je er mee kunt koken!

Geef je nu op voor het nieuwe jaar! Vanaf 11 januari kun je de e-cursus weer ontvangen en elke maand gratis deelnemen aan een wandeling in de natuur of een workshop. Deze maand; zaterdag 13 januari de workshop; zeepsop, wasmiddel en haarspoeling maken!

Het is zo’n beetje een lijfspreuk geworden; “kennis van de natuur is liefde voor de natuur”! Want ik zie het aan mensen die horen over de bijzondere eigenschappen die planten en bomen hebben. Hoe super-wonderlijk zit onze natuur in elkaar en hoe gul is zij in haar overvloed, en hoe belangrijk is zij voor ons mensen!

Wij kijken vaak naar de natuur als zijnde een op zichzelf staand ding en bepalen onze positie ten opzichte van de natuur. Terwijl wij, een onderdeel ZIJN van de natuur.

Lees verder

Koning Huls en Koning Eik

Voor de jaartelling bevolkten Keltische stammen Europa,  zij leefde met de natuur als leidraad, en hadden natuurgoden om te vereren. Het jaar werd bepaalt aan de hand van de zon en de maan. Het donker en het licht verdeelde het jaar in twee.

Volgens een mythologisch verhaal leefde in het Noorden, Koning Huls en in het Zuiden regeerde de Eikkoning. In het Noorden waar de Hulst prachtig groeide in de kou en het donker en altijd groen bleef, heerste rust. Het volk van de Hulstkoning was zuinig met voedsel en zij waren altijd voorbereid op bare tijden. Het volk vereerde de natuurkrachten en in hun huizen leefde zij sober maar er branden licht in hun hart.

Koning Eik die leefde in het zuiden waar het warm was en de zon scheen vierde het leven! Zijn volk kende de warmte en het licht van de zon. Lichtvoetig vierden zij feest. Zij zaaide en oogsten en aten zo veel mogelijk op!

Maar toen werd het kouder in het zuiden en de wintertijd brak zelfs voor Koning Eik en zijn volk aan. Hij voelde een donkere zwaarmoedigheid op zijn volk afkomen en zij wisten niet hoe ze met het donker en de tekorten om moesten gaan. Als koning moest hij zijn volk leiden en Koning Eik toog op 21 december, de dag van de winter zonnewende, naar het Noorden. Naar zijn broeder Koning Hulst, om hem om raad te vragen. In het noorden wisten zij immers hoe zij met het donker om moesten gaan.

Daar in het noorden ontmoeten de Eik en de Hulst elkaar, Eik vroeg zijn broer om raad. “Hoe krijgen wij het licht zo snel mogelijk weer terug?” Koning Huls lachte hem uit, hij zei dat zijn volk een losbandig volk was dat alleen van het licht hield. Dat zijn volk niet zuinig was en dat zij geen rust namen om het leven eens te overpeinzen. Dat zij naar binnen moesten gaan in hun huizen en tot bezinning moesten komen. Om weer nieuwe energie op te doen voor de tijd als het licht weer zou komen en daar plannen voor konden maken.

Koning Eik was het niet met hem eens, hij wist ook niet hoe hij dit aan moest pakken. En vertelde zijn broer dat hij zou vechten met hem om het licht te laten terug komen. 

De koningen vochten met elkaar en de Eik vocht voor het licht en leven van zijn volk. Hij versloeg zijn broer Hulst. En vanaf die dag keerde het licht weer langzaam terug. Deze dag, 21 december, keert elk jaar weer terug en dan vieren wij de winter zonnewende! De dag waarop het licht weer terug komt. En de volkeren weer gaan zaaien en vieren.

En elk jaar als Koning Huls er genoeg van heeft klopt hij op de deur bij Koning Eik en vecht met hem om het donker weer terug te krijgen, die dag noemen we de zomer zonnewende en valt op 21 juni. Vanaf deze dag keert het donker langzaam weer terug en kunnen de volkeren rust nemen en plannen maken.

Zo leefde de volkeren in evenwicht, hadden zij kennis van het licht en de duisternis en konden daar goed mee leven!

Hulst, Ilex aquifolium

Hulst; (Ilex aquifolium) Hulstfamilie, Aquifoliaceae.

December blijkt de maand te zijn van de bomen. In de kruidencursus van deze maand zit een extra bijlage over een boom en ook de huiswerkopdracht gaat er over. Dus toen ik een boom tegen kwam, die deze maand sowieso al in de belangstellig staat en ook nog mooie kerst verhalen met zich mee brengt, was het kruid van de maand wel duidelijk!

Terwijl ik wandelde lette ik op de kruiden die nu nog dapper doorgroeien nu zoals zevenblad, fluitenkruid, klimop en een enkele paardenbloem. Maar wat me echt opviel, tussen de kale bomen, die prachtige hulst! Hulst, een “evergreen”, een altijd groene heester/boom met mooie rode bessen.  Heel bekend nu in de kerst tijd, we versieren er nog steeds het huis mee en hij ontbreekt niet vaak in kerststukjes of als decoratie op de kerst tafel. Maar ik zag hem naast de bekende takken met de mooie knalrode bessen, nu ook in bloei met kleine witte bloempjes. Hoe zat dat?

Hulst komt voor in heel Europa, Noord-Afrika, en Zuid- en West-Azië. De boom blijft altijd groen, zij kan 10 tot wel 25 meter hoog worden! Het is eigenlijk een heester maar omdat ze zo oud worden lijken zij dan ook meer op bomen. Het blijkt dat er een vrouwelijke en een mannelijke soort is. Van de vrouwelijke bloemetjes groeit het vruchtbeginsel in het midden van de bloem uit tot de bes met zaadjes er in. Deze bessen zijn licht giftig, niet aan te raden dus. Na de vorst verdwijnt deze stof echter en worden de besjes gegeten door vogels, knaagdieren en herten. De zaden werden vroeger wel gebruikt, dan maakte men er een soort koffie van.

Tijdens het atlanticum (9000 tot 5800 jaar geleden), de warmste periode van het holoceen, rukte de hulst samen met klimop en maretak op tot in Denemarken. In onze streken is de aanwezigheid van hulst vanaf circa 6000 voor Christus aangetoond. In het oude Rome werden de hulsttakken met besjes gebruikt om het huis te verfraaien. Vroeger werden de jonge bladeren aan de toppen, die minder stekelig zijn, gebruikt als veevoer. De bessen zijn voor de mens niet eetbaar door giftige stoffen, zoals ilicine.

Thee van hulstbladeren werd in de volksgeneeskunde wel jarenlang gebruikt als koortsverlagend middel en vocht afdrijvend middel. Door deze laatste eigenschap zou het een goede plant zijn om oedeem, jicht en andere reumatische aandoeningen te bestrijden. Uit hulst kan een gele kleurstof (ilexanthine) gewonnen worden. De zaden van de mooie bessen werden gedroogd, geroosterd en gemalen en gebruikt als een soort van koffie. De bladeren kun je makkelijk drogen en vervolgens bewaren om thee of theemengsel mee te maken.