Tagarchief: kruiden

Kruiden verzamelen voor smudge sticks!

SMUDGE

Een smudge stick is een bundel gedroogde kruiden dicht op elkaar gebonden door een natuurlijk materiaal of touw zoals hennep of katoen.

Traditie:

Smudge sticks worden al sinds eeuwen gebruikt om te branden, tijdens rituelen, om huizen en ruimtes te reinigen, om te vieren, tegen ongedierte en ziektes, bij meditatie of om zegeningen kracht bij te zetten.

De vorm van de smudge-sticks wordt vaak geassocieerd met de native Amerikanen die deze gebruikte bij hun rituelen maar het verbranden van kruiden is al veel ouder en ook in verschillende vormen en culturen vindt je dit terug. Veel gebruikte kruiden zoals witte salie, ceder en het heilige hout Palo Santo kent bijna iedereen. Maar in elke land werd natuurlijk gewerkt met de kruiden die daar voorhanden waren. In de middeleeuwen weten we bijvoorbeeld werd veelvuldig gebruik gemaakt van kruiden om huizen te beschermen tegen de verspreiding van ziekte door insecten en dieren. Ook werd het eten boven vuur bereid waar kruiden in verbrand werden. Men hing kruiden aan de deuren en gevels, strooide ze op de vloer of men droeg ze op hun lichaam.

Reinigend:

Ook je huis reinigen door kruiden te verbranden is een oude traditie, niet alleen om stank te verdrijven maar ook tegen ziekteverwekkers in de lucht. Men gebruikte het ook bij zieken om het lichaam of de omgeving te reinigen. In ziekenhuizen werd Rozemarijn verbrand.

Laatst las ik een artikel over een wetenschappelijk onderzoek, (van Indiase National Botanical Research Institute) en wat blijkt? Als er bepaalde kruiden in een vertrek worden gebrand kan het percentage bacteriën in de lucht met 94% dalen! Maar dat wisten die voorouders natuurlijk allang.

Afhankelijk van de reden waarom je de smudge wilt branden kun je ook voor bepaalde kruiden kiezen. Maar je kunt ook gewoon de kruiden nemen die je mooi vindt of die je aanspreken.

Tijdens de workshop gaan we eerst de kruiden plukken en verzamelen en dan smudge bundels maken. De gemaakte smudge sticks neem je mee naar huis.
Kopje kruidenthee pluk je uit de eigen tuin!

Geef je op via de link op de website of stuur een mail naar info@casanatura.nl
Kosten €15.00 per workshop
Locatie Zaanstad/ Wormerveer

Stuur een mail naar info@casanatira.nl om je op te geven!

Wil je deze workshop ook eens doen op een andere locatie of bij jou thuis? Dat kan vanaf ca. 7 personen, vraag naar de mogelijkheden!

smudge

 

Zilverschoon

Een klein en onopvallend kruidje welke mij ook niet was opgevallen terwijl hij vlak bij mijn tuin langs de weg groeit! Je loop haar zo voorbij, maar toen ik haar eenmaal ontdekt had heb ik een stekje genomen van tussen de tegels, want veeleisend is ze niet. En een mooi plekje gegeven in de kruiden spiraal. Daar heeft ze het enorm naar de zin en krijgt al verschillende nakomelingen dus dat wordt oppassen!

Zilverschoon is een plant uit de Rosaceae familie en ze lijkt enigszins wat op de aardbei ook zoals ze stekken maakt maar in plaats van witte komen er gele bloemetjes aan en het blad is heel anders, gezaagd en veelvuldig geveerd en de onderzijde heeft echt een zilveren glans vandaar de naam. De jonge scheuten kunnen rauw gegeten worden of verwerkt in groenteschotel/ roerbakken en ook de wortel is eetbaar, deze dan in het najaar uitgraven en de kleine jonge stekken laten staan. Wortels kun je zo eten of laten drogen voor meel of pap. Pluk het blad en de bloemen kort voor of net in de bloei voor gebruik als medicinale thee. Je kunt ze ook drogen, op een warme donkere plaats met voldoende ventilatie.

Zilverschoon bevat: looistoffen, bitterstoffen, slijm, hars, flavonoïde en wordt gebruikt tegen diarree, dan een afkooksel maken en 3 keer per dag een kopje drinken. Ook werkzaam tegen menstruatie klachten, maag en darmkrampen, te veel maagzuur en bij aandoeningen van de ademhaling wegen. Bij ontstekingen of irritaties in de mond een aftreksel maken om mee te gorgelen zo heet mogelijk meerdere keren per dag.

©casanatura 2016

Afbeelding1

 

 

Bloementuin update

Het duurde lang voordat de eerste plantjes weer te voorschijn kwamen dit jaar en vooral lastig om ze te onderscheiden. Maar zoals dat gaat, zijn de bloemen de afgelopen maand omhoog geschoten door de zonnige dagen en nu met de regen zijn ze helemaal niet meer te stoppen. De vorig jaar geplante stekjes van de (wilde) akkermunt  valeriaan, smeerwortels en de citroenmelisse zijn aangeslagen en komen weer op.

Van de gezaaide bloemen zie ik nu ook veel terugkomen, zelfs van de eenjarig vanwege de zachte winter.  Maar wat ik het leuks vind zijn de wilde aan-waaiers! Ik zie roberstkruid, bremooievaarsbek, grote vogelmuur, kleine vogelmuur, ereprijs, rode klaver, dagkoekoesbloem! En ook boterbloemen, weegbree, mosterdherik, wikke en witte dovenetel, veldzuring, bijvoet en verschillende distels hebben uit zichzelf de weg naar de wilde bloementuin gevonden. En daar ben ik het meest trots op natuurlijk want even dacht ik het weer te moeten opnemen tegen een leger aan melde maar die heb ik nog niet in zulke grote aantallen gezien.

Melganzevoet is een prima kruidje op zicht, familie van de spinazie en heeft waardevolle stoffen waaronder ijzer, eiwit en vitamine en al sinds de oertijd eten mensen hem. De bladeren en stengels, rauw of roerbakken dezelfde bereidingswijze als spinazie er gezond. De zaden zijn ook eetbaar en werden vroeger door het meel of als meel voor brood en gebak gebruikt, drogen en dan fijnmalen. Maar goed een leger melde daar valt gewoon niet tegen op te eten bovendien zou het een indicatie voor de grond zijn waardoor je het beste de melde kunt uittrekken en dan in stukjes knippen en de boden laten bedenken.

2

 

 

De bloementuin als oerwoud?

Na de wintermaanden verschenen in maart alweer de eerste plukjes groen in de bloementuin. De wilde bloementuin die er niet meer uit zag als een bloementuin maar wel als heel wild! Niet bijzonder hoog als een oerwoud maar wel bijzonder wild in die zin van niet netjes. Daar heb ik dan ook wel de nodige commentaar op gehad, zo van: “nou jij hebt nog wat te doen”… of mensen vonden het op zijn minst maar een dorre boel. En dat was het ook wel natuurlijk want ja zo is de natuur nou eenmaal in de winter, in slaap. Wat overblijft zijn de afgestorven stengels van het vorig jaar, geraamtes van wat ooit mooie blije bloemen waren die gehavend en gedroogd de winter hebben doorstaan. En in plaats van de keurige onderhouden doorsnee (sier) tuintjes met hier en daar wintergroen is zo’n wilde tuin wel wennen ja. Maar als je uitlegt dat die dorre stengels nou eenmaal de natuur is die zijn gang gaat voor een reden dan krijgen mensen meer begrip.

De natuur weet namelijk zelf wat goed voor haar is en als zij die stengels zo lang mogelijk wilt laten staan, dan geloof mij maar, is dat het beste voor haar. Het is namelijk bescherming voor de grond zelf tegen weersomstandigheden. Het is voor de dieren die nog wat bescherming en voedsel er onder kunnen vinden en het is de overwinter plaats van vele insecten waaronder vlinders en bijen. Het is ideaal als de stengels in het voorjaar op de grond vallen en weer opgaan in de grond in de natuur dan heb je ook de hele onnatuurlijke cyclus niet van; snoeien, groenbak, afvalverwerking en een kale grond die je vervolgens moet beschermen en voeden…

Nadat het nieuwe groen behoorlijk begon te groeien en de temperatuur opliep hebben we alle stengels zo klein mogelijk gemaakt en verspreid over de tuin. Nieuwe paden gemaakt met wat hooi en her en der wat nieuwe stekjes en zaadjes geplant. En er kwam hulp, want als je zo aan de praat raakt worden mensen enthousiast en er werd samen gras bestreden!

Hieronder een filmpje van een overwinteraar die hopelijk ooit nog in onze tuin gaat wonen!

20160411_120237

Klik hieronder voor het filmpje van het orangetipje:

Van de vlinderstichting

 

Paardenbloemen

 Over paardenbloemen zijn zoveel leuke weetjes en toepassingen te vertellen dat ik nu al heb besloten er in het najaar nog een stukje aan te wijden. Want dat is dus een van die leuke weetjes van de paardenbloem, zij begint te groeien en bloeien als de dag en de nacht ongeveer even lang zijn, aan het begin van de lente en de in herfst dus!

Paardenbloemen (Taraxacum officinale) worden al eeuwen gekweekt en gebruikt voor verschillenden doeleinde. Dus dat de meeste mensen hun uiterste best doen om de paardenbloem uit hun tuin te krijgen is eigenlijk een beetje vreemd! Dat is ook niet overal zo, in Frankrijk is de paardenbloem een hele gewone bloem/groente in de moestuin. Alles van de paardenbloem is eetbaar, ze bevatten bitterstoffen, looistoffen, tanninen, flavonoïden, fenolzuren, slijmstoffen, inuline en kalium, vitaminen en mineralen. Ook veel dieren vinden ze lekker dus dat de paardenbloem in het wild nog steeds zo goed doet is vooral te danken aan haar stevige penwortel en aan de vele wensen die de pluisbollen verspreiden als de bloem is uitgebloeid.

Het blad is smaakvol en dus supergezond, lekker jong blad voor in de sla of voor door een groene smoothie. Het oudere blad kun je kort koken of even meebakken. De paardenbloem is een echte voorjaars reiniger, werkt ontgiftend en helpt tegen chronische pijnklachten zoals reuma en artritis en oogaandoeningen. Het helpt tegen vocht vasthouden is lever versterkend en werkt licht laxerend. Het jonge blad voor de bloei is het lekkerst en kun je zo eten. Voel je je slap, keelpijn of hoest je maak een verse thee van paardenbloem.

Van de bloemkopjes kun je ook een olie maceraat maken dit helpt tegen pijn, chronische pijn, reuma maar ook spier en gewrichtspijn! In het najaar zijn de wortels goed om te oogsten deze kun je vervolgens drogen, stampen, roosteren en er een soort van koffiesurrogaat maken. Dit surogaat kun je ook gebruiken in desserts bijvoorbeeld “crème brulee” voor een bijzondere koffie-nootachtige smaak. Superlekker en gezond! Dit voorjaar maakte ik paardenbloem gelei, een ouderwets recept die ook vaak als saus bij vlees gerechten wordt ingezet, maar jam en siroop zijn ook een aanrader.

Paardenbloemgelei

Ingrediënten:

  • ongeveer 350 gram Paardenbloemen
  • 1  Sinaasappel
  • 1  Citroen
  • 1  liter water
  • 500 gram gelei suiker of met honing en een klein stukje agar-agar

Pluk de paardenbloemen op een mooie ochtend als de dauw net optrekt en de bloemhoofdjes droog en open in de zon staan. Doe de paardenbloemen in een pan de groene steeltjes eraf, eventueel omspoelen met water bewaar een aantal paardenbloem hoofdjes voor later. Voeg 1 liter water en de in plakken gesneden sinaasappelen en de citroenen toe. Laat de pan koel een nacht staan. Zet de pan op het vuur en breng aan de kook, laat het nu een half uurtje op heel zacht vuur sudderen. Laat afkoelen en giet af door een doek, pers het laatste sap uit de doek. Meet de vloeistof af in een pan, gebruik per liter ongeveer een 500 gram geleisuiker, (je kunt ook honing of agavestroop met agar-agar gebruiken) zet de pan op. Snij de achtergehouden paardenbloemen in kleine stukjes of trek de blaadjes netjes los en doe het in de pan mag ook een stukje groen bijzitten. breng aan de kook en laat zachtjes even door sudderen. Maak potjes schoon in kokend water, zet ze klaar en giet dan de hele gelei in de potjes en sluit ze meteen af met een deksel, draai ze om en laat ze afkoelen.

20150510_150851